WK G&G / Obedience

Voor de eerste keer meegedaan aan het WK Gedrag en Gehoorzaamheid, het internationale GG3. In het buitenland heet het gewoon obedience, maar hier in Nederland heb je verschil tussen het GG en de “engelse” obedience.
Het WK werd dit jaar gehouden in Slowakije, Bratislava, zo’n 70 km ten oosten van Wenen. We, mijn man en ik, waren met de eigen auto, wat wel zo lekker is voor je hond. De hond waar ik mee liep is Nouska, mijn Duitse Herder. Wat ik vooral leuk vond aan het WK is dat ik met mijn Duitse Herder nogal opviel. Nouska was namelijk de enige Duitse Herder. De meeste honden die het WK lopen zijn Border Collies. Dat zijn lekkere snelle hondjes en snelheid wordt graag gezien tijdens de oefeningen.
Er deden 18 landen mee met in totaal 77 kandidaten. Ieder land mag maximaal 6 kandidaten sturen. In Nederland is het zo dat je je eerst moet kwalificeren tijdens de selectiewedstrijden, zo’n wedstrijd als 15 november a.s. bij de KC Amsterdam gepland staat. Heb je je gekwalificeerd en je hebt een hond met stamboom, word je door Cynophilia gevraagd mee te doen aan zo’n WK.
Nederland werd dit jaar vertegenwoordigd door 4 kandidaten, waaronder ik dus, en bijgestaan door onze coach Hans Hoop. Er werd 3 dagen wedstrijden gelopen met iedere dag een dagwinnaar en met op de laatste dag de overall winnaar, de WK-kampioen. Er werd dit jaar gekeurd door een keurmeester uit Denemarken, uit Frankrijk en uit ons eigen land, door Ton Hoffmann. Je krijgt dus 3 x punten door 3 verschillende keurmeesters waarvan het gemiddelde cijfer geldt.
Daniëlle Stoutjesdijk en Ingrid Dijkers mochten direct de eerste dag al lopen. Jammer genoeg ging het niet zoals we graag hadden gezien. De tweede dag was ik aan de beurt en ook bij mij ging het niet zoals ik graag had gezien. Het gekke is dat ik toch een goed gevoel heb over de wedstrijd, want ook al had Nouska niet het aantal punten waar ik op had gehoopt, ze had toch goed gelopen! Eén van de oefeningen is pion vaksturen. Tsja, ze lag met één voet een héél klein stukje uit het vak, maar dan heb je wél een 0. Verder had ze 2 x een 5 en een 0 voor de oefening hierkomen met staan en af, en dat had ze níet omdat ze de oefening niet goed had gedaan, maar omdat zij iets te enthousiast was en daarom er lustig op los blafte en dát mag nu eenmaal niet.
De laatste dag liep Miranda van der Zalm, maar ook zij liep niet zoals ze had gehoopt. Terugkijkend had ik nog de hoogste punten van ons Nederlanders, maar wat ik veel belangrijker vind, is dat ik genoten heb van het festijn. Inmiddels weet ik weer waar ik aan moet werken om Nouska voor het volgend jaar klaar te stomen. In 2010 is het WK al in juni en dan in Denemarken. Iets dichterbij dan Bratislava, dus dat is wel lekker. Ik zou bijna zeggen….. Denemarken here we come!

Ellen van Dort

De pootjes van Nouska liggen net over de rand van het vak heen. Dat is verschrikkelijk jammer want dan levert deze oefening geen punten op en je krijgt een 0.

Het WK team 2009:
Van links naar rechts, Danielle Stoutjesdijk, Ingrid Dijkers, team coach Hans Hoop, Ellen van Dort met Nouska, Miranda van de Zalm.

Ook op een WK is het heerlijk rusten in je eigen bench.
U ziet, zelfs onze volwassen honden vinden het heerlijk als ze zich in een bench kunnen terugtrekken van alle drukte.
In tegenstelling tot wat veel mensen denken, een bench is geen vervelend ding, het is een fijne rustplek waar niemand je lastig valt. Lees ons stukje over bench-training eens en U kunt een heerlijk stukje prive creëren voor uw hond.

Ondanks de drukte:
je ziet alleen je baas en bent geconcentreerd aan het werk.

Officiële  openings ceremonie.