Ze startte dus in de A. Binnen enkele weken kon ze echter door naar de B-training en in de eerste les van de
B-cursus had ze al door wat plaats sturen was ! Het bleef  voor os een wonder. Enfin het hondje en Jan deden het zo goed, dat we de smaak te pakken kregen en Jan trainde door tot en met het GG III diploma. Ondertussen deden we ook behendigheid, UV en VZH. Toen ze 10 jaar was, waren we eigenlijk “uitgetraind” en dat was natuurlijk jammer. Ook Yvonne zat toen met Tessa in hetzelfde schuitje. We kwamen op het idee om een soort recreanten cursus voor te stellen. De KCA vond dat geen verkeerd idee, maar er moest wel een trainer voor gevonden worden. Dit werd Gerard Miegies. De cursus groeide uit tot de huidige dirigeer/apporteercursus. Gerard was voor mij de grote stimulans om zelf trainer te gaan worden en ik heb veel van hem geleerd. Met name dat je zelf alles verkeerd doet en niet je hond ! We deden de meest bizarre oefeningen (verstoppen in de bosjes etc) en hadden grote lol.

Wat doe ik allemaal ?
Langzamerhand rolden we in de organisatie. Jan werd Penningmeester en ik doe nu de ledenadministratie, de cursusindeling en geef les.
Welke groepen zijn het leukst ?
Ik geef  les aan verschillende niveaus. In Gedrag en Gehoorzaamheid  tot aan GGB. Echte voorkeur voor groepen heb ik niet. De hogere groepen zijn leuk omdat dit best relaxed werken is. De mensen zijn al  gewend om te trainen en je kan dan de puntjes op de “I”gaan zetten. De lagere groepen zijn weer leuk omdat de combinatie dan nog alles moet leren en er vaak snel progressie is. Het moeilijke is wel dat je ook een groot deel met opvoeding bezig bent en ook wel perfectie wil in de oefeningen. Dit gaat niet altijd zo soepel als je zou willen.

Met de jonge honden start je het begin van het seizoen altijd hoopvol en tegen de tijd dat er examens zijn, gaan ze net de pubertijd in en zijn ze alles weer even vergeten. Dit is best frustrerend voor de hondeneigenaren, maar ook voor de trainer.
De Gehoorzame Hond die recentelijk weer van start is gegaan, is wat dat betreft een hele leuke cursus om te geven omdat dit zeer praktijk gericht is en veel onderwerpen aan de orde komen.
Onze honden
Zelf hebben we nu nog twee honden. Toen Nadia zes jaar was, kregen we twee whippet zusjes erbij. Ook met deze honden hebben we gehoorzaamheid getraind (tot aan het niveau van het huidige GGB programma) en behendigheid. Ook waren we met ze regelmatig op de renbaan te vinden, want dat is hun uiteindelijke passie. We hebben daar met enkele mensen van de KCA ook wel eens een GG- demonstratie gehouden om te laten zien dat windhonden ook kunnen luisteren en hebben  dan ook heel wat verbaasde gezichten gezien !

Een jaar nadat Nadia was overleden op zeventienjarige leeftijd, kwam Daisy op ons pad. Zij was een hondje dat door een organisatie uit een Spaans asiel was gehaald (Ja, ook hier in Nederland hebben we asiels, maar naar mijn mening staat dit elkaar niet in de weg en in Spanje zijn de omstandigheden nog wel even wat slechter dan hier. Maar dit is een onderwerp waar nog heel veel over te zeggen is en bewaar ik wel voor een andere keer).  Enfin. Met Daisy ben ik natuurlijk ook gaan trainen en ondertussen heeft ze het GG I diploma. Haar broer (Dinky) was ook mee naar Nederland gekomen, maar daar ging het niet zo goed mee. Door zijn verlatingsangst gaf hij problemen. Er werd aan ons gevraagd of hij bij ons proef kon draaien om te kijken of het probleem nog op te lossen was. Iedereen (en ook wij) waren er toen al van overtuigd dat hij niet meer zou vertrekken. En dat is ook niet gebeurd. Het gaat namelijk prima met zijn zus samen en ook al is hij nu alleen met de kat thuis, dan vindt hij het ook niet erg als hij maar op de eettafel kan liggen om naar buiten te kunnen kijken…. Het heeft ook wel enkele autogordels gekost, want die beet hij door als hij alleen in de auto achterbleef en ik met Daisy op het trainingsveld was.. maar ja, proefondervindelijk kom je erachter waar de grens ligt ! Dinky heeft nu z’n GGB diploma. Graag zou ik verder trainen, maar de organisatie en het lesgeven neemt veel tijd en energie en het lukt dus niet altijd om zelf trainingen te volgen. Toch ben ik vastbesloten om weer verder te gaan, want het is een feest om met ze te werken.
Andere rassen ?
Als er weer een rashond in huis komt, zal het ongetwijfeld opnieuw een whippet worden. Dit is een ras waar we verliefd op zijn geraakt. Natuurlijk zijn er veel soorten rashonden die erg leuk zijn, maar ons hart ligt nu eenmaal bij de whippet.
Mijn idealen bij de KCA ?
Goede onderlinge samenwerking, succesvolle trainingen, een mooi terrein met een goede kantine, maar bovenal gezelligheid ! Dus ik heb het best wel naar mijn zin, want het merendeel hebben we al !

Mijn naam is Francisca Voogd. Volgend jaar hoop ik de magische grens van vijftig jaar te bereiken, maar ik voel mij nog steeds 35 … en zie er natuurlijk ook nog zo uit. Ik woon samen met de penningmeester Jan Vlaanderen in Oostwoud. Dit is een dorpje in de buurt van Hoorn/Medemblik.  Tot kortgeleden heb ik aan de balie gewerkt bij het postkantoor, maar aangezien dit bedrijf op houdt te bestaan (lang leve de privatisering !), heb ik afgelopen januari na 30 jaar trouwe dienst besloten het einde niet af te wachten. Momenteel heb ik dus geen (betaald) werk en ga dan rustig op zoek naar een parttime baan in de buurt.
Hoe is het zo gekomen ?
In 1987 zijn we lid geworden van de KCA. We kregen een pup (kruising whippet/Friese stabij) en van mijn collega had ik gehoord dat het ontzettend leuk is om met een hond op training te gaan. Zo gezegd zo gedaan. De KCA was toen nog een van de weinige hondenscholen in de buurt van Amsterdam en zodoende kwamen we daar terecht. Toen het moment daar was dat de training begon, gaf ik Jan snel het lijntje in handen en zei : “Doe jij het maar”. Ik vond het gewoon veel te spannend om zelf te doen ! Met grote ogen stond ik te kijken naar de toenmalige B-training, waar er honden naar hun “plaats” werden gestuurd. Ik dacht toen nog van “wauw, dat gaat ons nooit lukken !”. Nadia was toen al enkele maandjes oud, want op het moment dat ze nog pup was, waren de trainingen al aan de gang en konden we niet meer meedoen.

Ergernissen ?
Ergernissen is een wat te groot woord. Jammer vind ik het wel dat in de huidige tijd mensen zelf niet veel tijd meer hebben.
Iedereen moet en doet zo (te) veel  en dat veroorzaakt dat ook de hondentraining “even tussendoor” moet gebeuren. Dat is jammer. Het is veel beter voor cursist en hond als je de tijd neemt om te trainen. Er komt nu eenmaal best veel geduld bij de training kijken en haast past daar dus niet in. Ga een half uurtje eerder naar de club; neem wat te drinken en zie het als een leuke hobby. Het zal de training ten goede komen, daar ben ik van overtuigd !
Een gouden trainingsmoment…
Wellicht die keer dat mijn whippet twee minuten moest blijven liggen en wij uit zicht gingen. De honden lagen keurig op een rij in de schaduw, want het was nogal warm. Toen ik terugkwam, lag Lizzy drie meter van haar plek .. ze was in de zon gaan liggen !   Of die keer dat Dinky tijdens zijn examen een apporteerblokje op het veld vond en daarmee in zijn bek drie rondjes over het veld ging rennen ?   Of toen ik met Daisy ging oefenen op het halt houden tijdens het komen. Dit hadden we nog nooit gedaan, dus ik roep haar, steek mijn rechterhand omhoog en roep halt, waarop ze doorrende naar mij toe om een “high five” te geven !     Of toen die keer dat ik twee punten van het clubkampioenschap behendigheid af was en alleen nog maar een foutloos rondje hoefde te lopen om de toenmalige crack Arie Witte te verslaan. We begonnen met een hoogtesprong en de tunnel was nummer 10 of zo. Nou je raadt het al. Nadia kreeg de kolder in de kop en rende rechtstreeks naar de tunnel ! Dat deed ze anders
noooooiiiiit !

Tips !
Aansluitend op het bovenstaande : Blijf vooral lol houden met je hond ! Geniet van ieder moment, ook al gaat het niet goed. Blijf blij met alles wat ze wel goed doen ! Weet je nog hoe trots je was toen je hond voor de eerste keer op commando ging zitten ? Dat soort momenten moet je af en toe weer  terughalen, dan blijf trainen altijd een feest !